Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου 2009

Ο εορτασμός της Παγκόσμιας Ημέρας Θεάτρου καθιερώθηκε το 1962 από το Διεθνές Ινστιτούτο Θεάτρου (Δ.Ι.Θ.). Γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 27 Μαρτίου από την παγκόσμια θεατρική κοινότητα. Το Εκτελεστικό Συμβούλιο του ΔΙΘ επιλέγει κάθε φορά μια διεθνώς αναγνωρισμένη προσωπικότητα του θεάτρου από μια χώρα-μέλος για να γράψει το μήνυμα το οποίο διαβάζεται σε όλα τα θέατρα και μεταδίδεται από τα Μ.Μ.Ε σε όλον τον κόσμο. Κατά καιρούς μήνυμα για την Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου έχουν γράψει οι: Ζαν Κοκτώ, Άρθουρ Μίλλερ, Λώρενς Ολίβιε, Ζαν Λουί Μπαρώ, Πήτερ Μπρουκ, Πάμπλο Νερούδα, Ευγένιος Ιονέσκο, Λουκίνο Βισκόντι, Μάρτιν Έσλιν, Ιάκωβος Καμπανέλλης, Αριάν Μνουσκίν, Ρομπέρ Λεπάζ κ.ά.
Φέτος το μήνυμα έγραψε o Βραζιλιάνος Augusto Boal

Ο Boal, που συνέδεσε το θέατρο με την κοινωνική αλλαγή και συγκεκριμένα διακύρηξε το Theatre of the Oppressed και το αγαπημένο που παρακλάδι το Invisible Theatre ως τον τρόπο διεύρυνσης του διαλόγου και αντίδρασης (που συχνά χρησιμοποιείται σε μειονότητες ή σε καταπιεσμένες ομάδες, δηλαδή σχεδόν σε όλους) και, even better, ως τον τρόπο αφύπνισης των κοιμισμένων ή ράθυμων συνειδήσεων σε κοινωνικά θέματα οποιασδήποτε υφής, βλέπει και πάλι το θέατρο ως δύναμη που θα οδηγήσει σε μια κοινωνία καλύτερη και γράφει ένα από τα πιο συγκινητικά κείμενα των τελευταίων ετών. Γι' αυτό και το παραθέτουμε ολόκληρο:

"Όλες οι ανθρώπινες κοινωνίες είναι εντυπωσιακές στην καθημερινότητά τους και δημιουργούν παραστάσεις για κάποιες ειδικές περιστάσεις. Είναι εντυπωσιακές στον τρόπο κοινωνικής οργάνωσης και δημιουργούν παραστάσεις σαν κι αυτή που ήρθατε να δείτε.

Ακόμα κι αν το αγνοείτε, οι ανθρώπινες σχέσεις ακολουθούν μια θεατρική δομή: η χρήση του χώρου, η γλώσσα του σώματος, η επιλογή των λέξεων και ο χρωματισμός της φωνής, η σύγκρουση ιδεών και συναισθημάτων, ό,τι παρουσιάζουμε επί σκηνής και ό,τι ζούμε στη ζωή. Είμαστε φτιαγμένοι από θέατρο!

Γάμοι και κηδείες είναι παραστάσεις αλλά και καθημερινές τελετουργίες τόσο οικείες που δεν το καταλαβαίνουμε. Τελετές και τυχαία περιστατικά όπως επίσης ο πρωινός καφές, η καλημέρα που ανταλλάσουμε, η συνεσταλμένη αγάπη και τα θυελλώδη πάθη, μια συνεδρίαση συγκλήτου ή μια διπλωματική συνάντηση – όλα είναι θέατρο.

Μια από τις κύριες υπηρεσίες της τέχνης μας είναι να ευαισθητοποιήσουμε τους ανθρώπους στις παραστάσεις της καθημερινής ζωής όπου οι ηθοποιοί είναι και θεατές και η σκηνή και οι θέσεις στην πλατεία του θεάτρου συμπίμπτουν. Όλοι είμαστε καλλιτέχνες. Κάνοντας θέατρο μαθαίνουμε να βλέπουμε αυτό που είναι προφανές αλλά που συνήθως δεν μπορούμε να δούμε επειδή δεν έχουμε συνηθίσει να το παρατηρούμε. Αυτό που μας είναι οικείο γίνεται αόρατο: κάνοντας θέατρο φωτίζουμε τη σκηνή της καθημερινής ζωής".

web: www.hellastheatre.gr

Η Ομοσπονδία Ερασιτεχνικού Θεάτρου Αιγαίου εκπροσωπώντας 28 θεατρικές ομάδες στο Αιγαίο, συμμετέχει φέτος πρώτη φορά στον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Θεάτρου, παρουσιάζοντας σε συνεργασία με το Πνευματικό κέντρα του Δήμου Ερμούπολης και Δήμου Κω την κωμωδία του Μάρτιν Ντάουνινγκ "Frakenstein Junior" την Πέμπτη 26/3/2009 στο θέατρο Απόλλων της Ερμούπολης. Επίσης στην ετήσια γενική συνέλευση της Ομοσπονδίας ομόφωνα έγινε δεκτή η υποψηφιότητα του Δήμου Λέρου για τη διεξαγωγή της 22ης Συνάντησης Ερασιτεχνικών Θιάσων Αιγαίου με προτεινόμενο χρόνο διεξαγωγής 2-11 Οκτωβρίου 2009.

Το Ελληνικό Κέντρο του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου
σε συνεργασία με πολλά θέατρα και θιάσους
στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη και στην υπόλοιπη περιφέρεια
γιορτάζουν την Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου
προσφέροντας παραστάσεις
με δωρεάν παραχώρηση θέσεων για το κοινό
για την Παρασκευή 27 Μαρτίου 2009

Επίσης, δωρεάν θέσεις θα δοθούν και την Τετάρτη 25, Πέμπτη 26, Σάββατο 28, Κυριακή 29 καθώς και 30 Μαρτίου ανάλογα με το ποια ημέρα παίζεται η παράσταση για την οποία προσφέρονται οι δωρεάν θέσεις.

http://www.hellastheatre.gr/gr/03_trexouses_draseis/gr/pagkosmia_meras_theatrou_2009_parastaseis.htm

Μέρα της Ποίησης

Η Ποίηση φτειάχνεται

Η ποίηση φτειάχνεται
χωρίς μελωδημένους ήχους
χωρίς χρώματα
μόνο με ασπρόμαυρα σημάδια
με μαύρες κι άσπρες σιωπές
με φθόγγους μαύρους κι άσπρους.

Η ποίηση φτειάχνεται
χωρίς παροξυσμούς του σώματος
αυτοί είναι για τα πριν
και τα μετά.

Τίτος Πατρίκιος - Η ηδονή των παρατάσεων

Εμένα οι φίλοι μου...

Παγκόσμια μέρα κατά των φυλετικών διακρίσεων

ΜΑΡΤΙΟΣ

21

ΣΑΒΒΑΤΟ

Ανατολή ήλιου: 6:28πμ Δύση ήλιου: 6:36μμ Πανσέληνος: σε 19 ημέρες

Πρώτη μέρα της Άνοιξης

Παγκόσμια Ημέρα κατά των φυλετικών διακρίσεων.

Ημέρα της Δασοπονίας. Ημέρα της ποίησης

Εγώ όταν γεννήθηκα ήμουν μαύρος,

όταν μεγάλωσα ήμουν μαύρος,

όταν κάθομαι στον ήλιο είμαι μαύρος,

όταν κρυώνω είμαι μαύρος,

όταν τρομάζω είμαι μαύρος,

όταν πεθάνω είμαι μαύρος…

Εσύ όταν γεννήθηκες ήσουν ροζ,

όταν μεγάλωσες ήσουν άσπρος,

όταν κάθεσαι στον ήλιο είσαι κόκκινος,

όταν κρυώνεις είσαι μπλε,

όταν τρομάζεις είσαι κίτρινος,

όταν αρρωσταίνεις είσαι πράσινος,

όταν πεθάνεις είσαι γκρι…

Και έχεις το θράσος να λες εμένα “Έγχρωμο”;

Πως να σωπάσω ...

Πολιτιστικά δρώμενα στη Σάμο

Τώρα που μπήκε ο Μάρτης και τέλειωσαν οι πίττες κι οι χοροί,
μαζί με τα λουλούδια π' ανθίζουν μπαίνει κι η πολιτιστική άνοιξη
στο νησί μας. Όσοι δουλέψαμε το χειμώνα αρχίσαμε να
παρουσιάζουμε ή ετοιμαζόμαστε να παρουσιάσουμε τη δουλειά μας.
Η αρχή έγινε με το Πνευματικό κέντρο Δήμου Πυθαγορείου, που στα
πλαίσια του Φεστιβάλ "Ηραία-Πυθαγόρεια" πραγματοποίησε εκδήλωση
αφιέρωμα στο Δήμο Μούτση στο ξενοδοχείο Doryssa.
Τραγούδησαν η καθηγήτρια-υψίφωνος
Ζαφειρούλα Χατζηφωτίου, η γυναικεία χορωδία του πνευματικού
κέντρου και η μουσική συντροφιά Πυθαγορείου.
Προβλήθηκε σχετικό βίντεο με τον Δήμο Μούτση,
έγινε παρουσίαση του έργου του και
απαγγέλθηκαν στίχοι του.

Στο τέλος αυτού του μήνα κλείνει η φετινή σεζόν
για τις κινηματογραφικές λέσχες μας, που μας
κράτησαν συντροφιά όλο το χειμώνα.
Απομένουν τρεις ταινίες :
13-15/3 η ισπανική "Μέσα από τα μάτια σου"
20-22/3 "Ο άνεμος χορεύει το κριθάρι" του Κεν Λόουτς
και 27-29/3 το μουσικό ντοκυμαντέρ για τον
Θανάση Παπακωνσταντίνου
"Στα κέρατα του ταύρου".
Σημειώνω ότι οι προβολές γίνονται τις Παρασκευές
στο Καρλόβασι στη λέσχη φοιτητών
και τα Σαββατοκύριακα στο Βαθύ
στη λέσχη ερασιτεχνών.
Στο τέλος του μήνα -έκτακτα-σε συνεργασία
με το ΚΕΚΥΚΑΜΕΑ θα προβάλλουμε και
ταινίες σχετικές με τα Άτομα με ειδικές ανάγκες.
(Μόλις οριστικοποιηθεί το πρόγραμμα
επιφυλλάσσομαι να ενημερώσω, όσους
ενδιαφέρονται, και μέσα από δω).

Στις 4 Απρίλη ξεκινούν οι παραστάσεις
της Θεατρικής Ομάδας Σάμου στη λέσχη
ερασιτεχνών. Φέτος ανεβάζουν το "Έβδομο ρούχο"
της Ευγενίας Φακίνου, αλλά ευελπιστούν και
μέσα στο Μάη να παρουσίασουν
και τη "Σονάτα του Σεληνόφωτος"
του Γιάννη Ρίτσου.
Εγώ τουλάχιστον ανυπομονώ να τους χαρώ!

Στις 8 Μαϊου, στα πλαίσια των εκδηλώσεων
για την κήρυξη της επανάστασηςτου 1821,
στο Καρλόβασι, έργα της θα παρουσιάσει
η Χορωδία της Εμπορικής Τράπεζας.
Θα συμμετέχει και η Χορωδία μας
η "ΗΔΥΛΗ", που για το καλοκαίρι σας επιφυλλάσσει
και μια έκπληξη!

Μέρα της Γυναίκας

Για τη μέρα αυτή, αφήνω να μιλήσει

ο ποιητής Νίκος Καββαδίας
μ΄ένα εξαίσιο ποίημά του

Φάτα Μοργκάνα

Θα μεταλάβω με νερό θαλασσινό
στάλα τη στάλα συναγμένο απ' το κορμί σου
σε τάσι αρχαίο, μπακιρένιο αλγερινό,
που κοινωνούσαν πειρατές πριν πολεμήσουν.

Στρείδι ωκεάνιο αρραβωνιάζεται το φως.
Γεύση από φλούδι του ροδιού, στυφό κυδώνι
κι ο άρρητος τόνος, πιο πικρός και πιο στυφός,
που εναποθέτανε στα βάζα οι Καρχηδόνιοι.

Πανί δερμάτινο, αλειμμένο με κερί,
οσμή απο κέδρο, από λιβάνι, από βερνίκι,
όπως μυρίζει αμπάρι σε παλιό σκαρί
χτισμένο τότε στον Ευφράτη στη Φοινίκη.

Χόρτο ξανθό τρίποδο σκέπει μαντικό.
Κι ένα ποτάμι με ζεστή, λιωμένη πίσσα,
άγριο, ακαταμάχητο, απειλητικό,
ποτίζει τους αμαρτωλούς που σ' αγαπήσαν.

Rosso romano, πορφυρό της Δαμασκός,
δόξα του κρύσταλλου, κρασί απ' τη Σαντορίνη.
Ο ασκός να ρέει, κι ο Απόλλωνας βοσκός
να κολυμπάει τα βέλη του με διοσκορίνη

Σκουριά πυρόχρωμη στις μίνες του Σινά.
Οι κάβες της Γερακινής και το Στρατόνι.
Το επίχρισμα. Η άγια σκουριά που μας γεννά,
μας τρέφει, τρέφεται από μας, και μας σκοτώνει.

Καντήλι, δισκοπότηρο χρυσό, αρτοφόρι.
Άγια λαβίδα και ιερή από λαμινάρια.
Μπροστά στην Πύλη δύο δαιμόνοι σπαθοφόροι
και τρεις Αγγέλοι με σπασμένα τα κοντάρια.

Πούθ' έρχεσαι; Απ' τη Βαβυλώνα.
Πού πας; Στο μάτι του κυκλώνα.
Ποιάν αγαπάς; Κάποια τσιγγάνα.
Πώς τη λένε; Φάτα Μοργκάνα.

Πάντα οι κυκλώνες έχουν γυναικείο
όνομα. Εύα από την Κίο.
Η μάγισσα έχει τρεις κόρες στο Αμανάτι
και η τέταρτη ειν' ένα αγόρι μ' ένα μάτι.

Ψάρια που πετάν μέσα στην άπνοια,
όστρακα, λυσίκομες κοπέλες,
φίδια της στεριάς και δέντρα σάπια,
άρμπουρα, τιμόνια και προπέλες.

Νά' χαμε το λύχνο του Αλαδίνου
ή το γέρο νάνο απ' την Καντώνα.
Στείλαμε το σήμα του κινδύνου
πάνω σε άσπρη πέτρα με σφεντόνα.

Δαίμονας γεννά τη νηνεμία.
Ξόρκισε, Allodetta, τ' όνομά του.
Λούφαξεν ο δέκτης του ασυρμάτου,
και φυλλομετρά τον καζαμία.

Ο άνεμος κλαίει. Σκυλί στα λυσσιακά του.
Γεια χαρά, στεριά, κι αντίο, μαστέλο.
Γλίστρησε η ψυχή μας από κάτου,
έχει και στην κόλαση μπορντέλο.



Το ποίημα αυτό τό' γραψε για τον τελευταίο
έρωτά του και το απάγγειλε ο ίδιος στη παρέα
του στο σπίτι του Μήτσου Κασόλα 47 μέρες
πριν από το θάνατό του (10/2/1975). Εκείνη
τη βραδυά ο Μήτσος Κασόλας κατέγραψε, με
την άδεια του φίλου του ποιητή, στο μαγνητό-
φωνό του, τη κουβέντα, τις απαγγελίες, τις
ιστορίες που διηγήθηκε ο Καββαδίας και μετά
από σχεδόν τριάντα χρόνια τις δημοσίευσε στο
βιβλίο που εκδόθηκε από τον Καστανιώτη,
Νίκος Καββαδίας Γυναίκα-Θάλασσα-Ζωή.

Παραθέτω ένα απόσπασμα από τη συζήτηση:
"-Και το καρχηδόνιο επίχρισμα; Τί είναι;
-Κοίτα να δεις -γελάει και πάλι- όλες, όλες
το έχουν αυτό το καρχηδόνιο επίχρισμα, εγώ
το έβαλα έτσι, ποιητικά... Θυμίζει τα βάζα
των Καρχηδόνιων, που τα βάφανε αυτοί
μόνο από μέσα, μ' ένα ειδικό επίχρισμα.
Και το γυναικείο επίχρισμα, πώς να το πω,
είναι η χλωρίδα ας πούμε...
-Και οι γυναίκες, λοιπόν, που γνώρισες
εσύ στα λιμάνια, γιατί αυτές δεν είχανε
το καρχηδόνιο επίχρισμα;
-Γιατί οι πόρνες δεν έχουν αυτό το επίχρισμα,
σπάνια το έχουν...Σπάνια νά' χουνε αυτές
την "άγια σκουριά", που λέω. Κάτι σαν αυτή
τη κόκκινη, πυρόχρωμη σκουριά των λατομείων,
που τη φορτώναμε στα καράβια από το Στρατόνι,
τη Γερακινή κλπ. Αυτό το επίχρισμα έχει απόχρωση
σκουριάς...
-Και Φάτα Μοργκάνα;
-Φάτα Μοργκάνα είναι ένα φαινόμενο που
συμβαίνει στη Σικελία, στο στενό, ή στη
Νάπολη απόξω, νύχτα, τρεις η ώρα, και
παρουσιάζει τρεις γυναίκες που χορεύουν
στον ορίζοντα. Μετά σβήνει. Κρατά ένα
δυό λεπτά, τρεις η ώρα τη νύχτα, πάντα
την ίδια εποχή. Καμμιά φορά μπορεί να
είναι και ηλιακό φαινόμενο και να το
βαστάει κάποιο σύννεφο και το παρουσιάζει
μετά. Να, κάνει μια αποθήκευση αυτού.
-Εσύ το είδες αυτό το φαινόμενο;
-Δυο φορές.
-Μη μου πεις... Έχουνε σχήμα; Πώς είναι;
-Έχουνε σχήμα, κανονικό σχήμα, με τα
πέπλα τους, τα μαλλιά τους, λυσίκομες,
σε ανατριχιάζει αυτό το φαινόμενο..

Το "Ευαγγέλιο"