20.7.15

Μικρή περιήγηση στα απέναντι τουρκικά παράλια

Μέρος Δεύτερο

Αφού κολυμπήσαμε στην αμμουδερή παραλία του Didim, επισκεφτήκαμε τον Γέροντα και τον αρχαίο Ναό του Απόλλωνα, γευτήκαμε σουβλάκια από αρνάκι και την απαραίτητη Efes-pilsen (μπύρα), την επόμενη μέρα συνεχίσαμε το ταξίδι μας πάλι με λεωφορείο προς το Bodrum. H απόσταση είναι πάνω από 110 χλμ και το ταξίδι με το λεωφορείο διήρκεσε γύρω στις 2 ώρες. Το εισιτήριο κόστισε 25 τουρκικές λίρες το άτομο. Αυτής της εταιρείας το λεωφορείο ήταν υπερσύγχρονο: Μπροστά σε κάθε κάθισμα υπήρχε ατομική οθόνη τηλεόρασης με ακουστικά και δύο προγράμματα εκ των οποίων το ένα παιδικό (στα τούρκικα δυστυχώς)!







Το κοσμοπολίτικο πλέον Bodrum (Αλικαρνασσός)

Αλικαρνασσός (τουρκικάBodrumΜπόντρουμ) είναι παράκτια πόλη στη νοτιοδυτική Τουρκία σε χερσόνησο που βρίσκεται απέναντι από την Κω.

Στην αρχαιότητα

Στην αρχαιότητα η Αλικαρνασσός ήταν δωρική αποικία στις ακτές της Καρίας και μέλος της Δωρικής Εξάπολης μαζί με την Κνίδο, Κω, Λίνδο, Κάμειρο και Ιαλυσό. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο που καταγόταν από την Αλικαρνασσό, οι άλλες πόλεις την έδιωξαν από την εξάπολη για να την τιμωρήσουν επειδή ο αθλητής της Αγασικλής έκλεψε τον τρίποδα που κέρδισε στους αγώνες αντί να τον αφιερώσει στο ναό του Τριόπιου Απόλλωνα στην Κνίδο. Υποτάχθηκε στους Πέρσες τον 6ο π.Χ. αιώνα μαζί με τις πόλεις της Ιωνίας. Σύμφωνα και πάλι με τον Ηρόδοτο, κατά τη διάρκεια των Περσικών πολέμων η βασίλισσα της Αλικαρνασσού Αρτεμισία Α΄ της Καρίας συμμετείχε στην εκστρατεία κατά της Ελλάδας μαζί με τον Ξέρξη, επικεφαλής πέντε πλοίων. Κατά τον 4ο π.Χ. αιώνα σατράπης της Καρίας έγινε ο Μαύσωλος, ο οποίος μετέφερε την πρωτεύουσα της Καρίας από τα Μύλασα στην Αλικαρνασσό. Μετά το θάνατό του η αδερφή του και σύζυγός του Αρτεμισία Β΄ της Καρίας έχτισε στη μνήμη του το Μαυσωλείο της Αλικαρνασσού, ένα από τα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου

Ελληνιστική περίοδος

Ο Μέγας Αλέξανδρος κατέλαβε την Αλικαρνασσό μετά από πολιορκία το 334 π.Χ. Κατά την ελληνιστική περίοδο η πόλη βρέθηκε στη σφαίρα επιρροής των Πτολεμαίων και αργότερα της Ρόδου, αλλά φαίνεται ότι έχασε σταδιακά τη σημασία της στα ρωμαϊκά και βυζαντινά χρόνια.

Μεσαίωνας & σύγχρονη εποχή

Το 1404 καταλήφθηκε και οχυρώθηκε από τους Ιωαννίτες ιππότες της Ρόδου. Όταν ο Σουλεϊμάν ο Μεγαλοπρεπής εξεστράτευσε επιτυχώς εναντίον της Ρόδου το 1522, ανάγκασε τους Ιωαννίτες να εγκαταλείψουν και το κάστρο της Αλικαρνασσού. Το τουρκικό της όνομα της πόλης φέρεται να είναι παραφθορά της λέξης Πετρόνιουμ (για το κάστρο του Αγίου Πέτρου των Ιωαννιτών) και σημαίνει επίσης στα τουρκικά "υπόγειο". Η σημερινή πόλη έχει πληθυσμό 36.000 κατοίκων και είναι δημοφιλέστατο τουριστικό θέρετρο. Από το 1962 το αναστηλωμένο κάστρο λειτουργεί σαν μουσείο υποθαλάσσιας αρχαιολογίας.








    Σύροι πρόσφυγες σε αναμονή να περάσουν απέναντι σε μας. Μάλιστα μια μικρή Τουρκάλα με ρώτησε εάν έχουμε και μεις "Σούρους" , ενώ εγώ την ρώτησα εάν καταλαβαίνει τη γλώσσα τους και μου απάντησε θετικά.  


    Στην είσοδο του κάστρου του Μποντρούμ












    Τα απομεινάρια από το "Μαυσωλείο της Αλικαρνασσού"


    Το ξενοδοχείο μας στο Μποντρούμ με αρχαίο ελληνικό όνομα. Μάλιστα μας έκανε εντύπωση ότι έπαιζαν πολύ σύγχρονη ελληνική μουσική και μάλιστα "έντεχνο" ακόμα και ρεμπέτικο, κι απ΄ ότι φάνηκε ήταν το ρεπερτόριό τους και δεν το έκαναν για την έλευσή μας! Το ξενοδοχείο αυτό το είχα δει στο booking.com προσφορά 116 λίρες τη βραδυά το δίκλινο με πρωϊνό, αλλά δεν έκανα κράτηση γνωρίζοντας ότι συνήθως βρίσκει κανείς φθηνότερα επιτόπου τέτοια εποχή (Ιούνιος), όπως αποδείχτηκε και  στην συνέχεια σε άλλα μέρη. Παρόλα αυτά επειδή μας άρεσε πολύ περισσότερο από άλλα, όταν το είδαμε και ήταν πολύ κοντά στο κέντρο, το επιλέξαμε. Και μας το έδωσαν στην τιμή της προσφοράς του booking

    Εκτός από την πόλη του Bodrum και το ιστορικό της κέντρο, το κάστρο και το Μαυσωλείο, στην διήμερη παραμονή μας προλάβαμε και περιηγηθήκαμε και σ' ολόκληρη τη χερσόνησο,  με την τοπική συγκοινωνία και κάναμε μπάνιο και στη θάλασσα, αλλά και στο χαμάμ που έτυχε να βρίσκεται απέναντι από το ξενοδοχείο μας. Το χαμάμ μαζί με το μασάζ κόστιζε 35 τουρκικές λίρες (λίγο παραπάνω από 10 ευρώ) και ήταν εξαίρετη εμπειρία άξια επανάληψης.

    16.7.15

    Μικρή περιήγηση στα απέναντι τουρκικά παράλια.

    Με δυο καλούς φίλους καταφέραμε επιτέλους ένα μικρό ταξίδι στα απέναντι παράλια αλλά και λίγο πιο μέσα, προς τα νότια, εις πείσμα των καιρών, αλλά και "στο τσακ" πριν την αναγγελία του δημοψηφίσματος και το κλείσιμο των τραπεζών. Μια περιήγηση, που πολλά χρόνια πριν, ονειρευτήκαμε, αλλά πάντοτε κάτι τύχαινε και μας εμπόδιζε. Κινηθήκαμε με λίγα χρήματα και μπαγκάζια, με τα μαζικά μέσα μεταφοράς της γείτονος χώρας,  λεωφορεία και τρένα.  Πήγαμε σε θέρετρα,σε μνημεία, σε μέρη άλλοτε ελληνικά, αλλά και σε τούρκικα εσωτερικά ορεινά χωριά. Φάγαμε στα τουριστικά παράλια, αλλά και σε σταθμούς, παζάρια, ιχθυόσκαλες. Κοιμηθήκαμε σε ξενοδοχεία, αλλά και σε σπίτια που είχαν μετατραπεί σε "πανσιόν". Κουραστήκαμε, ίσως και να ταλαιπωρηθήκαμε λίγο, αλλά όπως θα δείτε από τις φωτογραφίες,  άξιζε τον κόπο!

    ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ 


     Στο καραβάκι για Κουσάντασι

     Τα όργανα του σκάφους

    Ο καπετάν Γιάννης


    ΔΙΔΥΜΑ (DIDIM) - Γέροντας Μικράς  Ασίας

    Τα Δίδυμα/Βραγχίδαι βρίσκονται στα δυτικά παράλια της σύγχρονης Τουρκίας, στη θέση της νεότερης πόλης Didim, περίπου 20 χλμ. νότια από την αρχαία Μίλητο. Εκεί υπήρχε ιερό και μαντείο του Απόλλωνα, το οποίο συνδεόταν με τη Μίλητο μέσω ενός λιθόστρωτου δρόμου. Η Ιερά Οδός διερχόταν από ένα μικρό λιμάνι, τον Πάνορμο, απ’ όπου συνήθως κατέφθαναν οι ξένοι προσκυνητές του μαντείου. Το τελευταίο αυτό τμήμα της πομπικής οδού το στόλιζαν αγάλματα που χρονολογούνται στην Αρχαϊκή εποχή.
    Τα Δίδυμα αποτελούσαν ένα από τα μεγαλύτερα ιερά της Μικράς Ασίας. Περιλάμβανε ένα από τα πιο φημισμένα μαντεία του αρχαίου κόσμου,ανάλογης σημασίας με το μαντείο των Δελφών στην κυρίως Ελλάδα, ενώ ο ναός, που ήταν ευρύτερα γνωστός ως Διδυμαίο, ήταν από τα σημαντικότερα μνημεία της Αρχαιότητας. Μολονότι οι αρχαίοι συγγραφείς μνημονεύουν μόνο το ναό του Απόλλωνα, επιγραφικές μαρτυρίες και έργα τέχνης της Ελληνιστικής περιόδου και των Αυτοκρατορικών χρόνων υποδεικνύουν την ύπαρξη και άλλων λατρειών, μεταξύ των οποίων της Άρτεμης, του Δία, της Λητώς, της Εκάτης, της Αφροδίτης και της Τύχης.
    Περισσότερα για τα αρχαία Δίδυμα, το ναό του Διδυμαίου Απόλλωνα και τη Μέδουσα  http://www.fhw.gr/choros/miletus/gr/didima.php?submenu_top_id=0b


    Από το λιμάνι του Κουσάντασι παίρνεις τοπικό λεωφορειάκι με εισιτήριο 2 λίρες (ισοτιμία 1 ευρώ = κάτι λιγότερο από 3 τουρκικές λίρες) ή περπατάς ένα τέταρτο και πηγαίνεις στο σταθμό των λεωφορείων, όπου με εισιτήριο περίπου 6 λίρες το άτομο μεταβαίνεις στα Σώκια που απέχουν 20-30 λεπτά της ώρας με το minibus. Κουσάντασι Σώκια έχει πολύ συχνή συγκοινωνία. Από τον σταθμό στα Σώκια έχει μεγάλο λεωφορείο κάθε 1 ή 2 ώρες για Δίδυμα. Η τιμή του εισιτηρίου είναι επίσης φθηνή, νομίζω 8 λίρες το άτομο, για διαδρομή κάτι λιγότερο από  2 ώρες (με στάσεις). Τα λεωφορεία είναι σε καλή κατάσταση, καθαρά, με κλιματισμό, ιδιωτικά και η εξυπηρέτηση ποικίλει ανάλογα με την εταιρεία. Σε γενικές γραμμές είναι καλύτερα από τα ελληνικά και πολύ καλύτερα από το ΚΤΕΛ Σάμου, το οποίο συν τοις άλλοις είναι και πανάκριβο.
     Στο ναό του Απόλλωνα στα Δίδυμα




















    Εδώ έχουμε τραγουδήσει δυο φορές με την χορωδία "ΗΔΥΛΗ". Την πρώτη φορά υπό τη δ/νση του Γιάννη Ζαχαρίου γύρω στο 2000 και τη δεύτερη υπό τη δ/νση του Γιώργου Κουμαραδιού το 2010. Αξέχαστη εμπειρία!






    Γύρω από τον αρχαίο ναό υπήρχε στις αρχές του προηγούμενου αιώνα το ελληνικό κεφαλοχώρι Γέροντας. Αριθμούσε περίπου 4000 κατοίκους πριν τη καταστροφή και οι πρόσφυγες από το χωριό αυτό δημιούργησαν τον Νέο Γέροντα της Καβάλας. Από δω κατάγονται και αρκετοί φίλοι μου στη Σάμο μεταξύ των οποίων η Έλσα Χίου και ο Σιδερής Παπαγεωργίου, οι οποίοι μέσα στα χαλάσματα αλλά και στα ανακαινισμένα σπίτια του χωριού έχουν εντοπίσει τα πατρογονικά τους σπίτια. Περισσότερα για τον Γέροντα θα βρείτε http://wwwgerontas.blogspot.gr/






     Θαυμάστε την βάση της γλάστρας!!!! (τμήμα αρχαίας κολώνας)




     Και δω παραπεταμένο δίπλα στα λάστιχα-γλάστρες ένα τμήμα αρχαίου κίονα!!!




      

    Ένα συμπαθητικό ξενοδοχείο, καθαρό, φθηνό, με free wi-fi , κοντά στην παραθαλάσσια επέκταση του σύγχρονου Didim, που αποτελεί τουριστικό θέρετρο  κυρίως για Τούρκους και Άγγλους. Σημειώνω ότι δεν είχαμε κάνει κράτηση, το βρήκαμε επί τόπου και υπήρχαν άδεια δωμάτια πολλά. Η πληρότητα που έδειναν διάφορες ιστοσελίδες ξενοδοχείων εκείνη την περίοδο για τα παραλιακά θέρετρα της Τουρκίας ήταν κάτω από 50%. Μέση τιμή για αξιοπρεπές ξενοδοχείο με πρωϊνό για δύο άτομα ήταν 100 λίρες το δίκλινο, για πανσιόν ακόμα χαμηλότερη.

    20.7.14

    Για τον πρόωρα χαμένο αδελφό μου Νίκο



    Tο απόβραδο 17 Ιούλη

    Ένα χαμόγελο απλώνεται
    από την άκρη της θάλασσας στο πέλαγος
    τα πλοία συνεχίζουν να περνούν
     ψυχράκι αυτό το χαμόγελο
    συνεχίζει τη ζωή ν’ αντικρίζει ως το άπειρο.

    Κάτω απ’ τα κυπαρίσσια με το ξημέρωμα της μέρας
     μα και τις νύχτες μέσα στο σκοτάδι
    απλώθηκε το χαμόγελο της μοναξιάς σου
    πιάνει κουβέντα με τα νυχτολούλουδα,
    τη σιωπή των ήχων και τους διαβάτες.

    Ένα χέρι αέρινο τη ζωή σου φιλοτέχνησε
    με χρώματα αγάπης
    μια σύνθεση ολοζώντανη από όνειρα
    φωτίζει τη μορφή σου
    αγγίζει τη σιωπή του φεγγαρόφωτου
    κι αναδύεται ένας σκοπός ρεμπέτικος.

    Δέντρα βαθιά ριζωμένα
    άυλους ήχους αγάπης αγκάλιασαν
    στην όψη σου μπροστά υποκλίνονται
    δίνουν ζεστής αγκαλιάς υπόσχεση
    δονούν οι ήχοι της καρδιάς τους
    καθώς η πρωινή πάχνη αφήνει
    υγρά αποτυπώματα πάνω στο μάρμαρο.

    Το τέλος αγνάντεψες περήφανα
    έδωσες γνώση από μεστές εμπειρίες.
    Σύντροφοι, το βλέμμα μου σε σας
    το χρόνο μια φορά το απόβραδο 17 Ιούλη
    την ώρα που μαζεύονται οι νεράιδες στις νεροπηγές
    της νοσταλγίας τη χορδή να αφουγκράζεστε
    σπονδή να κάνετε με κόκκινο κρασί
    στο σύννεφο που στέλνει μηνύματα απ’ το σεληνόφως
    κι αγαλλιάζει των φίλων τις ψυχές.



    Στο φίλο Νίκο από τον Λευτέρη
    19/3/2013

    4.7.14

    Κινηματογραφικό τριήμερο στην αυλή της Χατζηγιαννείου βιβλιοθήκης 4,5,6 Ιουλίου 2014





    Κινηματογραφικό τριήμερο, στην αυλή της Χατζηγιαννείου Βιβλιοθήκης, 4-5-6 Ιουλίου 2014. 
    Αφιέρωμα στον Γιώργο Σαβόγλου με προβολή δύο ντοκυμαντέρ και μιας δουλειάς του σε εξέλιξη. Κατόπιν κάθε μέρα από μια καλοκαιρινή κωμωδία
    Παρασκευή 4 Ιουλίου:

    8.50 μ.μ.
    Εισαγωγή από τον Γιώργο Σαβόγλου.
    (σκηνοθέτης-μοντέρ) 9.00 μ.μ. Αφιέρωμα στο Γ. Σαβόγλου: Σταυρούλα.
    9.30 μ.μ. Κωμωδίες από όλο τον κόσμο:
    Juno, του Jason Reitman (USA)


    Σάββατο 5 Ιουλίου:
    9.00 μ.μ. Aφιέρωμα στο Σαβόγλου: Αλυκές
    9.30 μ.μ. Κωμωδίες από όλο τον κόσμο:


     
    Love is all you need, της Susanne Bier
     (Denmark, Italy)

    Κυριακή 6 Ιουλίου:
    8.50 μ.μ. Αποσπάσματα από τις προσεχείς ταινίες του  Γ. Σαβόγλου σε πρώτη προβολή.
    9.25 μ.μ. Κωμωδίες από όλο τον κόσμο:
     
    Smiles of Summer Night, του Ingmar Bergman

     (Sweden)


    Kαι έκθεση φωτογραφίας του Βαγγέλη Ζούκα στο ίδιο τριήμερο!!! Το παρελθόν και το παρόν της λέσχης μας της "ΙΡΙΔΑΣ" συναντιούνται αυτό το τριήμερο. Ο Γιώργος Σαβόγλου, πτυχιούχος του Πανεπιστημίου Αιγαίου και ψυχή της λέσχης την περασμένη δεκαετία. Ο Βαγγέλης Ζούκας, φοιτητής και τωρινό ενεργό μέλος της λέσχης. Ο Σαβόγλου συνέχισε σπουδάζοντας κινηματογράφο και εργάζεται πλέον στον τομέα αυτό ως μοντέρ, παραγωγός σκηνοθέτης. Ο Ζούκας προς το παρόν ερασιτέχνης φωτογράφος. Στον Σαβόγλου οφείλουμε το πανί στην αίθουσα της λέσχης. Παλιά προβάλλαμε στον τοίχο. Ο Ζούκας φτειάχνει τις αφίσες μας. Σου εύχομαι τα καλύτερα Βαγγέλη!

    20.9.13

    Στον Γιώργο Βοϊκλή "αντί δώρου"

        Την Πρωτοχρονιά του 1992 ήρθα πρώτη φορά στη Σάμο. Να δω τον τόπο που έμελε να γίνει και τόπος μόνιμης κατοικίας της οικογένειάς μου. Η μοναδική μου σχέση ως τότε με το νησί ήταν ο Γιώργος Βοϊκλής γνωστός αριστερός και οικολόγος καταγόμενος εκ Καστανιάς. Όταν τον επισκεφτήκαμε με τον σύντροφό μου εκείνα τα Χριστούγεννα και του ανακοινώσαμε ότι σκοπεύουμε να μετοικήσουμε στο νησί μόνιμα - αν φυσικά μου άρεσε η Σάμος, γιατί ο Θανάσης είχε έρθει κι άλλοτε και γιαυτό μου την πρότεινε - εκείνος ενθουσιασμένος, μας πρότεινε να μείνουμε στο χωριό του και μας έδωσε τα κλειδιά του πατρογονικού του σπιτιού. Μου δώρησε τότε και το βιβλίο του "Ξεχασμένα Μονοπάτια" που είχε εκδοθεί από τον Καστανιώτη για να με συντροφεύει.
         Στο πατρικό του δεν μείναμε. Πέσαμε σε βαρύ χειμώνα,  το σπίτι ήταν  κλειστό, γεμάτο υγρασία, χωρίς θέρμανση. Εγω συνηθισμένη στις Αθηναϊκές ανέσεις δεν το τόλμησα. Αλλά μείναμε στο χωριό του, την Καστανιά. Πάνω από το καφενείο μας νοίκιασε ο Τζίμης ένα δωμάτιο και μας έδωσε μια σομπίτσα με αντιστάσεις. Εκεί έμελε να περάσουμε πολλές ώρες, αφού κάποιες μέρες χιόνιζε και  έχοντας ως μεταφορικό μέσο μια μοτοσυκλέτα δεν μπορούσαμε να μετακινηθούμε με τα χιόνια που είχαν παγώσει. Κουκουλωμένη στις κουβέρτες διάβασα μεταξύ άλλων και το βιβλίο του Γιώργου, που μ' έφερε σε πρώτη επαφή με τα ξεχασμένα μονοπάτια της  Σάμου (ομώνυμο διήγημα). Άλλες διηγήσεις αντιπαρέβαλαν την  ξεχασμένη ανθρωπιά της μεγαλούπολης που ζούσα, με τις σχέσεις και την επικοινωνία που υπάρχει στους μικρούς τόπους (διήγημα με τίτλο "Καλημέρα"). Όλο το βιβλίο ήταν σαν να μου έλεγε: Πάρε την απόφαση, άσε την Αθήνα, έλα στη Σάμο.
        Από τότε πέρασαν 20 χρόνια που ζω μόνιμα στο νησί.  Αρχικά στο Καρλόβασι, κατόπιν στον Άγιο Δημήτριο στα Κοντακέικα. Ο Βοϊκλής ερχόταν τα καλοκαίρια με τη Μάρω τη γυναίκα του και την Καλή τη κόρη τους και μένανε στην Καστανιά. Με τις συζητήσεις μας και τα βιβλία που μου πρότεινε, μου κέντρισε το ενδιαφέρον για την τοπική ιστορία, που σε κάθε ευκαιρία μελετάω. Με έφερε σε επαφή με την τοπική λογοτεχνία και τα έργα του Κώστα Καλατζή που τα διάβασα σχεδόν όλα, όπως και τα δικά του.  Όσο για τα "ξεχασμένα μονοπάτια" του , καυχιέμαι ότι πολλά απ' αυτά τα περπάτησα. Κι όσο έχω αντοχές θα συνεχίσω να τα περπατάω. Γιατί έχω ανάγκη αυτή την άμεση επαφή με τη φύση. Ν' ακούω τα πουλιά να κελαηδούν, τα φύλλα να θροϊζουν. Να μυρίζω τη ρίγανη και το θυμάρι.  Να φαντάζομαι σκηνές από τη ζωή σε παλιότερες εποχές που το περπάτημα στα μονοπάτια ήταν αναγκαίο για την επικοινωνία κι όχι τρόπος αναψυχής.
         Φίλε Γιώργο είδα στο facebook σήμερα ότι έχεις τα γενέθλιά σου. Χρόνια σου πολλά!!!  Νάσαι γερός και δημιουργικός όσο θα ζεις. Και να έρχεσαι στη Σάμο στο πατρικό σου που ανακαίνισες, να θυμάσαι, να εμπνέεσαι και να συγγράφεις.  

                                                                                                                 Καλή αντάμωση!




    24.6.13

    Summer Island Movie Festival 2013 Samos


                   


    Η Κινηματογραφική Λέσχη Σάμου διοργανώνει  τον μήνα Ιούλιο το SIMF 2013. Είναι ένα φεστιβάλ  που περιλαμβάνει προβολές ταινιών μικρού μήκους, ντοκυμαντέρ, ταινίες φιξιόν, animation,σεμινάρια και συναυλίες μουσικής. Στον υπαίθριο χώρο της πρώην Μαυρογενείου σχολής στο Μαλαγάρι της πόλης της Σάμου και για 8 ημέρες το summer island movie festival για δεύτερη χρονιά και με την υποστήριξη πολλών φίλων σκηνοθετών, μουσικών,simfiστών.. είναι γεγονός. Σας στέλνομε συνημμένα το πρόγραμμα του φεστιβάλ την αφίσα  και το ανάλογο flayer προς ενημέρωσή σας. Σημειώστε ότι η είσοδος είναι δωρεάν σε όλες τις προβολές ταινιών και συναυλιών.
    Πληροφορίες 1) contactsimfo@gmail.com 2) στο facebook Κινηματογραφική Λέσχη Σάμου και summer island movie festival και στο simf2013-programme.blogspot.no/.Υπεύθυνος επικοινωνίας Κώστας Φραγκούλης τηλέφωνο 6977/446064, email fragulee@gmail.com