Ο Γιάννης Κόκκας, γνωστός ως μπαρμπα-Γιάννης είναι ο άνθρωπος που κατέγραψε και διέσωσε την ιστορία της Λέκας. Σε μια ξεχωριστή εκδήλωση που έγινε στο σχολειό του χωριού του, ο πολιτιστικός σύλλογος "Ανθεμούσα" τον τίμησε για την προσφορά του στο χωριό και στη λαογραφική ιστορία της Σάμου γενικότερα. Για το έργο και την προσωπικότητά του μίλησαν -μεταξύ άλλων- η πρόεδρος του συλλόγου Σταματία Ματθαίου και ο φιλόλογος-ιστορικός ερευνητής Δημήτρης Θρασυβούλου. Αναφέρθηκαν στο πλούσιο υλικό με λαογραφικά ντοκουμέντα, φωτογραφίες, τραγούδια και άλλα σχετικά με τα ήθη και έθιμα της Λέκας, που έχει συγκεντρώσει ο μπαρμπα-Γιάννης, καθώς και στη βράβευσή του το 2002 από την Ακαδημία Αθηνών για τη δημοσίευση τμήματος αυτής της συλλογής με τίτλο "Λαογραφικά Στοιχεία της Λέκκας Σάμου". Ακόμη στην ενεργό συμμετοχή του στη διοίκηση του συλλόγου και την έκδοση του περιοδικού "Άνεμος".
Ο Δημήτρης Θρασυβούλου επεσήμανε για τη στάση ζωής του Γιάννη Κόκκα: "μπορεί κανείς να είναι εργατικός, μεθοδικός, συστηματικός εργάτης και εραστής της τέχνης, χωρίς να το βροντοφωνάζει ως κύμβαλον αλαλάζον για τη δουλειά του. Ο κύριος Κόκκας συλλέγει υλικό για την ιστορία της Λέκκας, το καταγράφει το διασώζει, χωρίς να το επιδεικνύει και μέσω αυτού διασώζεται και ο ίδιος ως πρόσωπο και ως πολίτης... Το σπουδαιότερο κίνητρο για δημιουργική εργασία είναι ο σεβασμός και η αγάπη για το αντικείμενο που μελετάται... Τα μεγάλα έργα δεν είναι απαραιτήτως μεγαλόφωνα και επηρμένα, αλλά κρύβουν μέσα τους τόση και τέτοια δύναμη, που κάποτε βρίσκουν διέξοδο και αποδίδουν καρπούς. Ο κύριος Γιάννης Κόκκας, σεμνός και προσηνής, άνθρωπος χαμηλών τόνων, είναι η ζωντανή μνήμη του χωριού του, είναι το ζωντανό αρχείο της Λέκκας. Είναι επίσης ο άνθρωπος που στηρίζει τα "Λεκκάτικα", που ο ίδιος είναι ο "Άνεμος της Λέκκας", είναι ίσως το μοναδικό μουσικό αρχείο της Σάμου που έχει διασώσει μελωδίες και τραγούδια εντελώς λησμονημένα πλέον".
Ο ίδιος ο θείος Γιάννης τραγούδησε κι έπαιξε μαντολίνο και ο γιος του τον συνόδευσε με κιθάρα στην απόδοση παλιών Λεκάτικων τραγουδιών. Μέλη της Μουσικής Σχολής του Δήμου Βαθέος "Αρμονία" έπαιξαν και τραγούδησαν παλιά σαμιώτικα τραγούδια και τα κάλαντα της Λέκας που διέσωσε ο θείος Γιάννης. Στη σεμνή εκδήλωση παρέστησαν και δημοτικοί και νομαρχιακοί άρχοντες και σ΄όλους μας προσφέρθηκαν στο τέλος από το σύλλογο τηγανίτες και κρασί, είχαμε δε την ευκαιρία να χορέψουμε ακούγοντας παλιές ηχογραφήσεις από τη συλλογή του Γιάννη Κόκκα, που τη μεταγραφή της σε σύγχρονα μέσα αποθήκευσης έχει επιμεληθεί ο γιος του.
Ο Δημήτρης Θρασυβούλου επεσήμανε για τη στάση ζωής του Γιάννη Κόκκα: "μπορεί κανείς να είναι εργατικός, μεθοδικός, συστηματικός εργάτης και εραστής της τέχνης, χωρίς να το βροντοφωνάζει ως κύμβαλον αλαλάζον για τη δουλειά του. Ο κύριος Κόκκας συλλέγει υλικό για την ιστορία της Λέκκας, το καταγράφει το διασώζει, χωρίς να το επιδεικνύει και μέσω αυτού διασώζεται και ο ίδιος ως πρόσωπο και ως πολίτης... Το σπουδαιότερο κίνητρο για δημιουργική εργασία είναι ο σεβασμός και η αγάπη για το αντικείμενο που μελετάται... Τα μεγάλα έργα δεν είναι απαραιτήτως μεγαλόφωνα και επηρμένα, αλλά κρύβουν μέσα τους τόση και τέτοια δύναμη, που κάποτε βρίσκουν διέξοδο και αποδίδουν καρπούς. Ο κύριος Γιάννης Κόκκας, σεμνός και προσηνής, άνθρωπος χαμηλών τόνων, είναι η ζωντανή μνήμη του χωριού του, είναι το ζωντανό αρχείο της Λέκκας. Είναι επίσης ο άνθρωπος που στηρίζει τα "Λεκκάτικα", που ο ίδιος είναι ο "Άνεμος της Λέκκας", είναι ίσως το μοναδικό μουσικό αρχείο της Σάμου που έχει διασώσει μελωδίες και τραγούδια εντελώς λησμονημένα πλέον".
Ο ίδιος ο θείος Γιάννης τραγούδησε κι έπαιξε μαντολίνο και ο γιος του τον συνόδευσε με κιθάρα στην απόδοση παλιών Λεκάτικων τραγουδιών. Μέλη της Μουσικής Σχολής του Δήμου Βαθέος "Αρμονία" έπαιξαν και τραγούδησαν παλιά σαμιώτικα τραγούδια και τα κάλαντα της Λέκας που διέσωσε ο θείος Γιάννης. Στη σεμνή εκδήλωση παρέστησαν και δημοτικοί και νομαρχιακοί άρχοντες και σ΄όλους μας προσφέρθηκαν στο τέλος από το σύλλογο τηγανίτες και κρασί, είχαμε δε την ευκαιρία να χορέψουμε ακούγοντας παλιές ηχογραφήσεις από τη συλλογή του Γιάννη Κόκκα, που τη μεταγραφή της σε σύγχρονα μέσα αποθήκευσης έχει επιμεληθεί ο γιος του.
