Γιατί υποστηρίζω τους Οικολόγους Πράσινους

Στη φωτογραφία που βλέπετε είμαι στα 20 μου μαζί με το Νίκο Χρυσόγελο στη Κάρυστο στην συγκέντρωση κατά του σχεδιαζόμενου τότε εκεί πυρηνικού εργοστασίου. Με το Νίκο συμπορευτήκαμε από μαθητές συμμετέχοντας ενεργά στο μαθητικό κίνημα της μεταπολίτευσης. Όμως βρεθήκαμε και στη συνέχεια σαν φοιτητές στο φοιτητικό κίνημα αλλά και στις απαρχές του οικολογικού κινήματος στη δεκαετία του 80 με την συμμετοχή μας στην Οικολογική Πρωτοβουλία, την Οικολογική Εφημερίδα, τη διαδήλωση για το νέφος, τη συγκέντρωση για το Τσέρνομπιλ, στους αγώνες μαζί με τους κατοίκους του Νεοχωρίου Μεσολογγίου να μη γίνει στη λιμνοθάλασσα το Πετροχημικό.

Ο Νίκος όλα αυτά τα χρόνια ασχολήθηκε με τη πολιτική οικολογία (όντας από τους πρωτεργάτες των Οικολόγων Εναλλακτικών πριν 20 χρόνια και των Οικολόγων Πράσινων από τη σύστασή τους), ενώ στις αρχές της δεκαετίας του 90 συνίδρυσε την Οικολογική Εταιρεία Ανακύκλωσης και το δικτύο Μεσόγειος SOS. Το 1996 μαζί με τον Φίλιππα Κυρκίτσο μας βοήθησαν -την τότε |"Ομάδα Παρέμβασης Πολιτών σε θέματα περιβάλλοντος"- να συντάξουμε την ένστασή μας κατά της μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων, που είχε τεθεί προς συζήτηση στο Νομαρχιακό Συμβούλιο Σάμου και αποτρέψαμε με τους αγώνες μας εκείνης της περιόδου την μετατροπή του φαραγγιού Κουρούντερε της Αμπέλου σε λατομείο εξόρυξης πετρωμάτων.

Πέρα όμως από το Νίκο Χρυσόγελο, τον άντρα μου Θανάση Παπακωνσταντίνου, τη κολλητή μου φίλη Ηλέκτρα Μητροφάνη, και δεκάδες άλλους φίλους που είναι υποψήφιοι, στηρίζω τους Οικολόγους Πράσινους και για έναν ακόμα σοβαρό λόγο. Είναι η μόνη μου ελπίδα σα μάνα, με τη πίεση που θα ασκήσουν, με τις προτάσεις τους μέσα και έξω από τη Βουλή, να στραφεί η χώρα που ζω σε μια άλλη κατεύθυνση φιλική στον άνθρωπο και στο περιβάλλον, μήπως και περισωθεί επιτέλους κάτι! Ο αγώνας μας δεν σταματάει με τυχόν αποτυχία να πιάσουμε το 3%. Όπως αντέξαμε 30 χρόνια θα συνεχίσουμε και πολιτικά αλλά και μέσα από τις κινήσεις ενεργών πολιτών, να αγωνιζόμαστε για μια άλλη κοινωνία και ποιότητα ζωής, που ν' αξίζει να παραδώσουμε στα παιδιά μας.

Με την Ηλέκτρα τη φίλη μου τριάντα χρόνια πριν. Συναγωνίστριες στο μαθητικό κίνημα. Τώρα μαμά εξάχρονου μπόμπιρα, που το μεγάλωμά του την απορρόφησε τα τελευταία χρόνια, αποφάσισε να ενεργοποιηθεί πάλι και να βοηθήσει στη πολιτική μάχη τους Ο.Π (υποψήφια στην Κορινθία)

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΒΟΛΩΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗΣ ΛΕΣΧΗΣ ΣΑΜΟΥ

2009-2010

κάθε Σάββατο και Κυριακή στο Βαθύ

και από 9/10 και κάθε Παρασκευή στο Καρλόβασι Σάμου

19-20 Σεπτεμβρίου: Οι παραχαράκτες

26-27 Σεπτεμβρίου: Ο χορευτής του πάνω ορόφου

3-4 Οκτωβρίου: Prendimi l'anima -L'âme en jeu The Soul Keeper

9-10-11 Οκτωβρίου: Η σιωπή της Λόρνα

16-17-18 Οκτωβρίου: Frozen River – Παγωμένο ποτάμι

23-24-25 Οκτωβρίου: Τέσσερις νύχτες με την Άννα

30-31 Οκτωβρίου -1 Νοεμβρίου: Το κύμα

6-7-8 Νοεμβρίου: Τα χρόνια της μαυρίλας

13-14-15 Νοεμβρίου: Ανθισμένες κερασιές

20-21-22 Νοεμβρίου: Τρεις πίθηκοι

27-28-29 Νοεμβρίου: Αντιγράφοντας τον Μπετόβεν

4-5-6 Δεκεμβρίου: Άσε το κακό να μπει

11-12-13 Δεκεμβρίου: Με λένε Στέλλα

18-19-20 Δεκεμβρίου: Ζωή σε ανακύκλωση

8-9-10 Ιανουαρίου: Βαλς με τον Μπασίρ

15-16-17 Ιανουαρίου: Παράδεισος στη Δύση

22-23-24 Ιανουαρίου: Τυχερή κι ευτυχισμένη

29-30-31 Ιανουαρίου: Hunger

5-6-7 Φεβρουαρίου: The Wackness- Χυμαδιό

19-20-21 Φεβρουαρίου: Izgnanie -The Banishment –Αποξένωση

26-27-28 Φεβρουαρίου: Ένας ελεύθερος κόσμος

5-6-7 Μαρτίου: Το βιολί

12-13-14 Μαρτίου: Είμαι η Κούβα

19-20-21 Μαρτίου: Η επίσκεψη της μπάντας

27-28-29 Μαρτίου: Τα κέρατα του ταύρου

Για αναλυτικές πληροφορίες, τρέιλερ κλπ πήγαινε στο blog της κινηματογραφικής λέσχης cineclubsamos.blogspot.com

Χαμένοι στο Διαδίκτυο

Οι "Νύχτες Πρεμιέρας" αφιερώνουν μια ειδική ενότητά τους σε ταινίες που εξερευνούν και καταγράφουν ένα παράλληλο σύμπαν τόσο μακρινό και τόσο κοντινό

(16-27/9, "Αττικόν", "Απόλλων", "Δαναός")

Το διεθνές κινηματογραφικό φεστιβάλ της Αθήνας φέρνει στο προσκήνιο τη διαδικτυακή ζωή, συνθέτοντας την ειδική ενότητα με τίτλο "Internet space".

• Στο "We live in the public" της Όντι Τίμονερ, πρωταγωνιστής είναι ο Τζος Χάρις, ο δημιουργός της πρώτης ομάδας ανθρώπων που μοιράζονταν on line τις προσωπικές τους στιγμές στο internet. Ήταν τόσο δεμένη η ζωή του με το internet, που ανακοίνωσε στην ετοιμοθάνατη μητέρα του ότι δεν θα πάει στην κηδεία της με ένα βιντεάκι στο You Tube!

• Το "Talhotblond" της Μπάρμπαρα Σρόντερ, ξεκινά με το ερωτικό τρίγωνο ενός chat room και καταλήγει σε μια τραγωδία. Η διαδικτυακή ζωή, λέει, επηρεάζει με τραγικό μερικές φορές τρόπο την πραγματική, διότι οι ανώνυμοι μέσα είναι επώνυμοι έξω.

• Αν η ανωνυμία θεωρείται το μεγάλο πλεονέκτημα του υπόλοιπου Διαδικτύου, σίγουρα είναι ο παράδεισος των επισκεπτών ερωτικών σαδομαζοχιστικών ιστοσελίδων σαν αυτές που αποτελούν το κύριο θέμα του ντοκυμαντέρ "Sexual Graphic Horror", των Μπάρμπαρα Μπελ και Άννας Λόρεντσον. Εικόνες και συνεντεύξεις που σοκάρουν, για ένα θέμα ταμπού, αλλά και για τη διπλή ζωή των ανθρώπων εντός και εκτός...
  
  Γι αυτό το δισυπόστατο της ζωής της μιλάει στην ταινία "Ideal World" έξω από το εικονικό ατελιέ της μία διάσημη κάτοικος του Second Life, η σχεδιάστρια εικονικών ρούχων Nephilaine. Η κατά κόσμον Κέισι Λιούις δημιούργησε την εικονική φίρμα Pixel Dolls και το ανάλογο κατάστημα, φτάνοντας μετά την τεράστια επιτυχία της να την κατοχυρώσει στον πραγματικό αμερικανικό οργανισμό εμπορίου. Η ταινία του Γκλεν Τόμας δείχνει το "ταξίδι" των ανθρώπων που με το προσωπικό τους άβαταρ εποίκησαν έναν άγνωστο τόπο, άλλαξαν τα εθνικά τους νομίσματα με το τοπικό λίντεν, αγόρασαν σπίτια, έστησαν επιχειρήσεις. Στην ταινία του ο Τόμας, υπηρετώντας την τεκμηρίωση παρουσιάζει και την αντίθετη άποψη. Ότι δηλαδή, είναι μεν εκατομύρια οι κάτοικοι του Second Life, αλλά πόσοι από αυτούς καταλανώνουν τόσο ώστε να αποτελέσουν μετρήσιμο μοντέλο ζωής έξω από τον υπολογιστή; Η Κέισι Λιούις έχει πολυπληθή πελατεία, αλλά η πλειονότητα των κατοίκων του SL ξοδεύουν μόνο τα 10 δολάρια της συνδρομής. Το 2006 οι "Νιου Γιορκ Τάιμς" έγραφαν "Εικονικός κόσμος αλλά πραγματικό χρήμα" και παρουσίαζαν οργανισμούς όπως η Nissan, η Toyota, η Sony και η ΝΑSA με δικά τους νησιά στο SL όπου έκαναν μπίζνες ή έρευνα, την ώρα που η Phillips δοκίμαζε εκεί νέα προϊόντα ή έπαιρνε ιδέες, όπως η ΝΙΚΕ, με το Reuters να στέλνει ανταποκριτές. Στο κόσμο του Second Life, βέβαια, δεν κάνεις μόνο μπίζνες. Κάνεις πολύ σεξ, πηγαίνεις σε πάρτι, βλέπεις ταινίες και απατάς τη γυναίκα σου μέχρι διαζυγίου. Αν, τέλος είσαι... χώρα, κάνεις πολιτική: οι Μαλβίδες και η Σουηδία είναι τα πρώτα κράτη που ίδρυσαν εικονικές πρεσβείες. Δεν το λέει η ταινία, αλλά η Wikipedia, η εγκυκλοπαίδεια του Διαδικτύου που επιμένει ότι πρεσβεία στο SL έχουν και τα Σκόπια με το όνομα "Μακεδονία".

Aναδημοσιεύω αυτά τα αποσπάσματα από το ομότιτλο άρθρο της Ελεωνόρας Ορφανίδου (oimouses.blogspot.com) από το ένθετο "7" Η Τέχνη της Ζωής, της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας της 6/9/2009, βρίσκοντάς το εξαιρετικά ενδιαφέρον και επίκαιρο αφού η παράλληλη ζωή του διαδικτύου συνεχώς διασταυρώνετοι με τη δική μας πραγματική ζωή.

Οι επισκέπτες μας του καλοκαιριού

Εγκαταλείποντας πριν 16 χρόνια την Αθήνα και επιλέγοντας για τόπο μόνιμης εγκατάστασης τη Σάμο, την επιλέξαμε -πέρα από τις φυσικές ομορφιές της- και για έναν ακόμη λόγο: Την απόστασή της από την Αθήνα. Δε θέλαμε να μείνουμε ως "Αθηναίοι" σ' ένα τόπο δορυφόρο της Αθήνας. Θέλαμε επίσης να φιλοξενούμε τα αγαπημένα μας πρόσωπα γιαυτό και φροντίσαμε νάχουμε τον απαραίτητο χώρο. Οι περισσότεροι φίλοι μας, μας τίμησαν και τουλάχιστον μια φορά μας επισκέφτηκαν -αρκετοί περισσότερες- κι άλλοι μπορεί να έκαναν τις διακοπές τους εδώ γύρω, αλλά δεν παρέλειψαν να μας συναντήσουν.
Είναι εν μέρει αλήθεια ότι η απόσταση και ο χρόνος απομακρύνει τους ανθρώπους, τους ανθρώπους που αλλάζουν, ευτυχώς όμως υπάρχει και το internet, τα blogs, τα mails, η σύγχρονη χωρίς οικονομικό κόστος μορφή επικοινωνίας που συντηρεί τις επαφές μας σ' όλο το κόσμο. Είναι απίστευτο πόσο ζεστά νοιώθουμε κάθε φορά που μας έρχονται οι παλιοί μας φίλοι , όταν διαπιστώνουμε ότι μαζί τους έχουμε ακόμα κοινά πράγματα, πράγματα που μας συνέδεσαν στα χρόνια της νιότης μας: αγώνες κοινωνικούς, περιβαλλοντικούς και κυρίως το διαρκή αγώνα να μείνουμε άνθρωποι, άνθρωποι με αρχές και ήθος. Άνθρωποι που δεν στηρίζουν τις σχέσεις τους στο οικονομικό συμφέρον ή τη στάση ζωής τους στις προσωπικές τους φιλοδοξίες ποδοπατώντας οτιδήποτε άλλο.

Ο παλιός μου φίλος Πολυδεύκης με το γιό του Νικηφόρο

Θεανώ και Νικηφόρος

Δημητράκης και Αποστόλης στο σπίτι του γιου μου

Ο Δημητράκης με την μαμά του και κολλητή μου, την Ηλέκτρα

Τα κορίτσια μας Ίριδα και Μαρία με το μικρό Δημήτρη

Ο Δημήτρης με το αδέσποτο που μου μάζεψε, τη Τζίτζη όπως την ονόμασε!

Η Δέσποινα με τον μικρό αδερφό του γιου μου Ιωσήφ

Νίκος, Ελένη, Νικηφόρος, στο μπαρ του Νικηφόρου στο Ηραίον

Η αγαπημένη μου Ελένη στο "Επιούζιον" στο Λιμνιώνα.

Ο αδερφός μου Νίκος με την Ελένη σε μια βόλτα στο χωριό Κοντακαίϊκα


Δεν είναι μόνο όμως αυτοί που έρχονται, αλλά κι αυτοί που φεύγουν: Η οικογένεια Παριανού μετακομίζει στη Κρήτη. Εδώ στην αποχαιρετιστήρια βραδιά στο σπίτι τους. Η Μαρία με τη Φωτεινή και το Μανώλη -τραγουδούν- πάνω και κάτω ο Βαγγέλης με το Νίκο που παίζει μπουζούκι, λείπει η Ματίλντα. Παιδιά καλή διαμονή στο νέο σας τόπο και μη μας ξεχνάτε! Και Βαγγέλη μας αποκάλυψες το κρυμμένο σου ταλέντο στο τραγούδι!

http://keipi.blogspot.com/2009/08/blog-post_19.html
http://rommsart.wordpress.com/2009/08/19/

Στις καταπράσινες πλαγιές του Καρβούνη

"Καρβούνης" ή " Άμπελος" ονομάζεται το βουνό που βρίσκεται στο κεντρικό και ανατολικό τμήμα της Σάμου και καταλαμβάνει πολλαπλάσια έκταση από το ψηλότερο βουνό του νησιού τον Κέρκη. Το όνομα “Άμπελος” το πήρε από τα πολλά αμπέλια που καλλιεργούσαν εκεί από την αρχαιότητα. “Είναι το βουνό που κάνει ολόκληρο το νησί ορεινό” γράφει ο Στράβων. Ψηλότερη κορυφή του είναι ο Προφήτης Ηλίας που έχει υψόμετρο 1153 μ. και γύρω απ’ την κορυφή αυτή υπάρχουν κι’ άλλες που το υψόμετρο τους ξεπερνά τα 1000 μέτρα, όπως οι Γκιναίοι και ο Λάζαρος.

Οι αναβαθμοί ή πεζούλες είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα της περιοχής και η μέθοδος με την οποία οι κάτοικοι της περιοχής αντιμετώπισαν και αντιμετωπίζουν την διάβρωση του εδάφους λόγω των μεγάλων μορφολογικών κλίσεων.Το μέσο υψόμετρο του βουνού είναι 900 μ. Η βλάστηση βουνού της Αμπέλου είναι πολύ πλούσια. Κυριαρχούν τα πεύκα - στα χαμηλά η τραχεία πεύκη και ψηλότερα η μαύρη πεύκη, υπόλειμμα της εποχής των παγετώνων που σχηματίζει εκτεταμένα μονότονα δάση - εναλλασσόμενα με αμπέλια σε αναβαθμίδες. Υπάρχουν ακόμα κυπαρίσσια, βελανιδιές, καστανιές κι’ άλλα είδη δένδρων, μαζί με θάμνους, φρύγανα και γεώφυτα, στις πιο άγονες και βραχώδεις περιοχές.

Γενικά, η περιοχή είναι σημαντική από οικολογική άποψη διότι σ’ αυτήν μπορεί κανείς να συναντήσει πολλά ενδημικά και πολύ σπάνια φυτά. Αναλυτικά αυτά αναφέρονται στο βιβλίο του Δ. Χριστοδουλάκη “Η χλωρίδα και η βλάστηση της Σάμου” Πάτρα 1986 και στο βιβλίο του Γ. Σφήκα “Οι βοτανικοί παράδεισοι της Ελλάδος”.

Το όρος της Αμπέλου έχει καταγραφεί το 1995 από το ΕΚΒΥ, περιλαμβάνεται στα CORINE και στο NATURA 2000 με κωδ. GR 4120002 (Κατηγορία Β), προστατεύεται δε από το Χωροταξικό καθώς η περιοχή είναι χαρακτηρισμένη με στοιχείο Β (δηλαδή περιοχή προστασίας της φύσης ). http://www.samos.gr/

Πριν μερικά χρόνια η οργανωμένη δράση μιας ομάδας ανθρώπων από το Καρλόβασι, της "Ομάδας Παρέμβασης Πολιτών σε θέματα περιβάλλοντος" απέτρεψε να εγκριθεί λατομείο στη περιοχή Κουρούντερε της Αμπέλου.
Στις βόρειες πλαγιές του βουνού βρίσκονται τρία από τα ομορφότερα ορεινά χωριά της Σάμου: Άμπελος, Μανολάτες και Βουρλιώτες, το καθένα με το δικό του χρώμα, αλλά όλα με καταπληκτική θέα στο Αιγαίο και τα απέναντι μικρασιατικά παράλια.

Η Μεγάλη Στιγμή

Ήρθε η στιγμή και πέρασε... όπως όλα. Αλλά τη χαρήκαμε. Χωρίς παρτιτούρες -για πρώτη μας φορά- και να μας διευθύνει ο Χρήστος Λεοντής. Τα σχόλια επαινετικά, το κοινό θερμό, οι δικοί μας ενθουσιασμένοι.Ακόμα δεν είδα το "επαγγελματικό" βίντεο του Μάριου Θράβαλου (το μοντάρει ακόμα) για να έχω ιδία άποψη πώς ακουστήκαμε. Δεν έχει πια και τόσο σημασία. Αυτό που μετράει είναι ότι νοιώσαμε τη μαγεία του συνόλου, τραγουδώντας με επαγγελματική ορχήστρα και τραγουδιστές, επικοινωνήσαμε με το συνθέτη-δημιουργό-μαέστρο κοιτάζοντάς τον στα μάτια και πιστεύουμε ότι αυτό το εισέπραξε ακουστικά και συναισθηματικά και ο κόσμος. Ευχαριστούμε το Γιώργο Κουμαραδιό, το δικό μας μαέστρο, που μας προετοίμασε όλο αυτό το διάστημα, που μας δίδαξε με μεράκι υπομονή και πάθος ώστε ν' ανταποκριθούμε στις απαιτήσεις αυτού του έργου.

Υ.Γ δείτε στην προηγούμενη ανάρτησή μου ένα βίντεο από τη τελική πρόβα με το Χρήστο Λεοντή που ανέβασα και στο youtube. Εδώ βάζω ένα βίντεο που ανέβηκε στο youtube από το Diktiosamos.

Τελική Πρόβα

Δεν ξέρω αν στη συναυλία που θα γίνει σε λίγες ώρες τα καταφέρουμε να ανταποκριθούμε στις απαιτήσεις του έργου, του συνθέτη και του κοινού. Ξέρω όμως ότι, σε κάθε περίπτωση, ο κόπος μας όλο αυτό το διάστημα δεν πήγε χαμένος. Αρκεί και μόνο η χθεσινή βραδιά για να μας ανταμείψει. Η βραδιά της τελικής πρόβας στην αίθουσα του Δήμου με το συνθέτη Χρήστο Λεοντή να μας διευθύνει και να τραγουδά ο ίδιος. Στιγμές μέθεξης που δεν φανταζόμουν ποτέ ότι θάχα την ευκαιρία να ζήσω. Η αλήθεια είναι ότι, δεν αντιστάθηκα και εκτός από τις φωτογραφίες που τραβώ συνήθως και μερικές από αυτές μοιράζομαι σήμερα μαζί σας, τράβηξα και βίντεο. Συγχωρήστε με για την ποιότητά του μιας και είναι από τα πρώτα μου.