ΗΔΥΛΗ

10.8.09

Η Μεγάλη Στιγμή

Ήρθε η στιγμή και πέρασε... όπως όλα. Αλλά τη χαρήκαμε. Χωρίς παρτιτούρες -για πρώτη μας φορά- και να μας διευθύνει ο Χρήστος Λεοντής. Τα σχόλια επαινετικά, το κοινό θερμό, οι δικοί μας ενθουσιασμένοι.Ακόμα δεν είδα το "επαγγελματικό" βίντεο του Μάριου Θράβαλου (το μοντάρει ακόμα) για να έχω ιδία άποψη πώς ακουστήκαμε. Δεν έχει πια και τόσο σημασία. Αυτό που μετράει είναι ότι νοιώσαμε τη μαγεία του συνόλου, τραγουδώντας με επαγγελματική ορχήστρα και τραγουδιστές, επικοινωνήσαμε με το συνθέτη-δημιουργό-μαέστρο κοιτάζοντάς τον στα μάτια και πιστεύουμε ότι αυτό το εισέπραξε ακουστικά και συναισθηματικά και ο κόσμος. Ευχαριστούμε το Γιώργο Κουμαραδιό, το δικό μας μαέστρο, που μας προετοίμασε όλο αυτό το διάστημα, που μας δίδαξε με μεράκι υπομονή και πάθος ώστε ν' ανταποκριθούμε στις απαιτήσεις αυτού του έργου.

Υ.Γ δείτε στην προηγούμενη ανάρτησή μου ένα βίντεο από τη τελική πρόβα με το Χρήστο Λεοντή που ανέβασα και στο youtube. Εδώ βάζω ένα βίντεο που ανέβηκε στο youtube από το Diktiosamos.

9.8.09

Τελική Πρόβα

Δεν ξέρω αν στη συναυλία που θα γίνει σε λίγες ώρες τα καταφέρουμε να ανταποκριθούμε στις απαιτήσεις του έργου, του συνθέτη και του κοινού. Ξέρω όμως ότι, σε κάθε περίπτωση, ο κόπος μας όλο αυτό το διάστημα δεν πήγε χαμένος. Αρκεί και μόνο η χθεσινή βραδιά για να μας ανταμείψει. Η βραδιά της τελικής πρόβας στην αίθουσα του Δήμου με το συνθέτη Χρήστο Λεοντή να μας διευθύνει και να τραγουδά ο ίδιος. Στιγμές μέθεξης που δεν φανταζόμουν ποτέ ότι θάχα την ευκαιρία να ζήσω. Η αλήθεια είναι ότι, δεν αντιστάθηκα και εκτός από τις φωτογραφίες που τραβώ συνήθως και μερικές από αυτές μοιράζομαι σήμερα μαζί σας, τράβηξα και βίντεο. Συγχωρήστε με για την ποιότητά του μιας και είναι από τα πρώτα μου.

6.8.09

Και να αδερφέ μου

Στίχοι: Γιάννης Ρίτσος
Μουσική: Χρήστος Λεοντής
Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Ξυλούρης

Και να αδερφέ μου
που μάθαμε να κουβεντιάζουμε
ήσυχα, ήσυχα κι απλά.
Καταλαβαινόμαστε τώρα
δε χρειάζονται περισσότερα.

Κι αύριο λέω θα γίνουμε
ακόμα πιο απλοί.
Θα βρούμε αυτά τα λόγια
που παίρνουνε το ίδιο βάρος
σ' όλες τις καρδιές,
σ' όλα τα χείλη,
έτσι να λέμε πια
τα σύκα-σύκα
και τη σκάφη-σκάφη.

Κι έτσι που να χαμογελάνε οι άλλοι
και να λένε:
"Τέτοια ποιήματα
σου φτιάχνω εκατό την ώρα".
Αυτό θέλουμε κι εμείς.
Γιατί εμείς δεν τραγουδάμε
για να ξεχωρίσουμε, αδελφέ μου,
απ' τον κόσμο.
Εμείς τραγουδάμε
για να σμίξουμε τον κόσμο

22.7.09

Τι θα γίνει στη Σάμο στις 9 Αυγούστου 2009;

Στο νησί μας δυστυχώς ή δεν θα συμβαίνει τίποτα, όπως κάτι κρύες νύχτες με βοριάδες του χειμώνα, ή θα συμβαίνουν όλα μαζί. Αυτό το καλοκαίρι είναι σχετικά φτωχό σε συναυλίες ίσως λόγω και της κρίσης. Όμως στις 9 τ' Αυγούστου θάχουμε δύο διαμετρικά αντίθετες μεν αλλά εξ ίσου σημαντικές συναυλίες.

Στο Καρλόβασι στον αύλειο χώρο της Πορφυριάδας Σχολής ο Χρήστος Λεοντής με την ορχήστρα του θα παρουσιάσει το "Καπνισμένο Τσουκάλι" για τα 100 χρόνια από τη γέννηση του Γιάννη Ρίτσου με σολίστες τους Κώστα Καράλη, Ιωάννα Φόρτη και Παντελή Θεοχαρίδη. Η τετραφωνική χορωδία μας η "Ηδύλη" θα συνοδεύσει τους τραγουδιστές σε πέντε τραγούδια, γεγονός πολύ σημαντικό για μας. Η προετοιμασία μας έχει αρχίσει και ομολογώ ότι το εγχείρημα είναι αρκετά δύσκολο, αφού δεν μπορούμε να κάνουμε πρόβες με την ορχήστρα και το τραγουδιστή, κάτι που ίσως -αλλά όχι σίγουρα- γίνει τη μέρα της συναυλίας. Οπότε αρκούμαστε να προετοιμαζόμαστε με ένα cd που μας ετοίμασε ο συνθέτης και φυσικά τη καθοδήγηση του μαέστρου μας Γιώργου Κουμαραδιού.
Την ίδια μέρα όμως στο Ηραίον το "Ireon music festival", που κάθε χρόνο μας εκπλήσσει όλο και πιο ευχάριστα, φέρνει ένα από τα μεγαλύτερα ροκ συγκροτήματα τους "STRANGLERS".

Μετά λοιπόν τη δικιά μας συναυλία που θ΄αρχίσει στις 9 το βράδυ, προλαβαίνουμε -ας είμαστε και κομμάτια- και το συνιστώ και σε σας, να σπεύσουμε στο Ηραίον και να μη χάσουμε αυτό το συγκρότημα, που ελάχιστες φορές -μετά τη θρυλική πρώτη εμφάνισή τους στην Αθήνα το 1985- είχαμε τη τύχη να δούμε στη χώρα μας.

10.7.09

Ένας "αλλιώτικος" γάμος

Την Τετάρτη 8 Ιουλίου 2008 στο Ποτάμι Καρλοβάσου στου "Χίππις" έγινε μια ξεχωριστή τελετή. Η ένωση δύο ανθρώπων, της Μαρίας και του Σοφιάν, ενώπιον μόνο στενών συγγενών και φίλων. Χωρίς παπά ή δήμαρχο. Σ' έναν υπέροχο καταπράσινο χώρο. Χωρίς πρόγραμμα, αλλά με την αυθόρμητη συμβολή του κάθε παρευρισκόμενου και την αγάπη του. Για όλους μαγείρεψε ο Ολλανδός φίλος της Μαρίας, Παντελής από την Άμπελο. Για τη slow food μαγειρική του μπορείτε να πληροφορηθείτε στη παρακάτω διεύθυνση:
Uw chef aan huis
Pantelis Termat & Daughters
www.chefaanhuis.org
Ambelos - Samos83100- Greece
(0030) 2273094381-(GR)
Tel. Ned. : 0616848834

Για τη φίλη μου προς τον αγαπημένο της, διάβασα:

Έτσι μιλώ για σένα και για μένα
Επειδή σ΄αγαπώ και στην αγάπη ξέρω
Να μπαίνω σαν Πανσέληνος
Από παντού, για το μικρό το πόδι σου μες στ’ αχανή σεντόνια
Να μαδάω γιασεμιά- Κι έχω τη δύναμη
Αποκοιμισμένη, να φυσώ να σε πηγαίνω
Μέσ’ από φεγγερά περάσματα και κρυφές της θάλασσας στοές
Υπνωτισμένα δένδρα με αράχνες που ασημίζουνε
Ακουστά σ’ έχουν τα κύματα
Πώς χαϊδεύεις , πώς φιλάς
Πώς λες ψιθυριστά το «τι» και το «ε»
Τριγύρω στο λαιμό στον όρμο
Πάντα εμείς το φως κι η σκιά
Πάντα εσύ τ’ αστεράκι και πάντα εγώ το σκοτεινό πλεούμενο
Πάντα εσύ το λιμάνι κι εγώ το φανάρι το δεξιά
Το βρεμένο μουράγιο και η λάμψη επάνω στα κουπιά

ένα απόσπασμα από το "Μονόγραμμα" του Οδυσσέα Ελύτη

και ο Θανάσης για το Σοφιάν προς τη Μαρία:

Ναι, αγαπημένη μου. Πολύ πριν σε συναντήσω
Εγώ σε περίμενα. Πάντοντε σε περίμενα.
Σαν είμουνα παιδί και μ' έβλεπε λυπημένο η μητέρα μου
Έσκυβε και με ρωτούσε. Τί έχεις αγόρι;
Δέ μίλαγα. Μονάχα κοίταζα πίσω απ' τον ώμο της
Ένα κόσμο άδειο από σένα.